Archive for Νοέμβριος 12, 2009

Η Θέση του Βούλγαρη για τον Εμφύλιο

του Βασίλη Τσιράκη

Και βέβαια νομιμοποιείται ένας δημιουργός επιλέγοντας ένα σημαντικό ιστορικό θέμα να εστιάσει και να αναδείξει μια δευτερεύουσα ή και απόκρυφη πτυχή του.

Με αυτή την έννοια, είναι κατά τη γνώμη μου εν μέρει άστοχες οι κριτικές της ταινίας που αναφέρονται μόνο στο γενικό, στο ιστορικό πλαίσιο, κρίνοντας την κυρίως ως πολιτικό κείμενο, περισσότερο δε  απαιτώντας απ’ αυτή να πάρει θέση στη σχέση ταξικού – εθνικού, του χαρακτήρα του ελληνικού εμφύλιου πολέμου.

Το επίδικο είναι κατά τη γνώμη μου, πως ενώ ο Π. Βούλγαρης φαίνεται να επιχειρεί μια μικροσκοπική μελέτη του εμφύλιου (καθημερινότητα μαχών, χαρακτήρες και εσωτερικές αντιθέσεις), παλινωδεί τελικά ανάμεσα στο γενικό και το ειδικό, με το μεν γενικό σχόλιο να είναι τουλάχιστον άστοχο (όχι μόνο γι’ αυτά που λέει, αλλά κυρίως για αυτά που δεν λέει), και το δε ειδικό να αποφεύγει μεν με μαεστρία την εξιδανίκευση και το διδακτισμό, αλλά να γίνεται σε μεγάλο βαθμό επιδερμικό, επιλέγοντας –με τα πολλά γκρό πλάνα– τη συναισθηματική ταύτιση και το μελό, χωρίς να εμβαθύνει όσο θα μπορούσε στους χαρακτήρες (βλ. Πέτρινα Χρόνια), ενώ αρκετές σκηνές –όπως αυτή του πρώτου μονόλογου του καπετάν Ντούλα στους αντάρτες του– να φαίνονται βγαλμένες από το σήμερα. (περισσότερα…)

Advertisements

Σκηνοθεσία κάποιας ρήξης

του Παναγιώτη Φραντζή

Τι ταρακουνάει το στερέωμα του ελληνικού κινηματογράφου; Ποιοι είναι και τι ζητούν οι «κινηματογραφιστές στην ομίχλη»; Από ποιον και γιατί υποδεικνύονται τα σωματεία του χώρου ως παράγοντες ανάσχεσης μιας ελπιδοφόρας πορείας, και γιατί τα τελευταία ξεπεράστηκαν από τις εξελίξεις; Πολλά τα ερωτήματα σε μια συζήτηση που μόλις άνοιξε.

Tο φετινό φθινόπωρο έφερε μεγάλη αναστάτωση στο χώρο του κινηματογράφου. Πυροδότες της έντασης, η καθυστέρηση αναμόρφωσης της σχετικής νομοθεσίας, καθώς και τα συσσωρευμένα λειτουργικά προβλήματα του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και των άλλων θεσμών, θέματα διαχείρισης και χρηματοδότησης των ταινιών. Τα σωματεία του χώρου (Ενωση Τεχνικών, Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών κ.λπ.) είδαν να ξεπερνιούνται από τις εξελίξεις και η δυναμική που αναπτύχθηκε έφερε στο προσκήνιο τη συλλογικότητα των «κινηματογραφιστών στην ομίχλη» (http:// fogfilms.org). (περισσότερα…)


Ουίλιαμ Σαιξπηρ Ανθολόγιο

ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ

Ερρίκος Μπελιές Εκδ. Κέδρος

«Από την εποχή που δούλευα τις μεταφράσεις των τριάντα επτά θεατρικών του Σαίξπηρ σκεφτόμουν πως θα ήταν χρήσιμο για αναγνώστες που θα ήθελαν να έχουν μια πιο εμπεριστατωμένη άποψη για το έργο του να υπάρξει ένα Ανθολόγιο, δηλαδή ένας τόμος που θα καταδείκνυε το σαιξπηρικό τρόπο αντιμετώπισης των αναγεννησιακών ιδεών. Αρκετά χρόνια μετά την ολοκλήρωση εκείνων των μεταφράσεων καταπιάνομαι με τον ερανισμό αποσπασμάτων από τα έργα του μεγάλου ελισαβετιανού». Με τα παραπάνω λόγια ο Ερρίκος Μπελιές, που μας έχει δώσει υποδειγματικές μεταφράσεις του Σαίξπηρ, προλογίζει το Ανθολόγιο του έργου του. Στις σελίδες του παραθέτονται αναφορές στην αγάπη και τον έρωτα, στην αλήθεια και το ψέμα, στις αρετές και τα ελαττώματα, στα γηρατειά, κ.ά. Η αξία του τόμου μεγαλώνει ακόμη περισσότερο λόγω της υψηλής αισθητικής αξίας της έκδοσης!

από την εβδομαδιαία εφημερίδα “ΠΡΙΝ” , δημοσιεύθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 2009


Κυνόδοντας

Σκηνοθεσία Γιώργος Λάνθιμος

Πρωτοποριακή, αλλά όχι απρόσιτη, με πολύ αξιόλογο αποτέλεσμα και αιχμηρά μηνύματα η ταινία – έκπληξη του Γιώργου Λάνθιμου, Κυνόδοντας. Η ταινία που βραβεύθηκε επίσης στις Κάνες (στην κατηγορία Ένα κάποιο βλέμμα, για τους νέους σκηνοθέτες) παρουσιάζει μια οικογένεια, όπου οι γονείς κρατούν τα τρία μεγάλα τους παιδιά αποκλεισμένα σε μια έπαυλη, χωρίς ερεθίσματα από τον έξω κόσμο. Δεν πρόκειται για κάποιο «Κωσταλέξι», αλλά για χρυσή φυλακή. (περισσότερα…)


Λευκή Κορδέλα

Σκηνοθεσία Μίκαελ Χάνεκε

Η βραβευμένη με το Χρυσό Φοίνικα των Κανών ταινία του αυστριακού (γεννημένου στη Γερμανία) σκηνοθέτη Μίκαελ Χάνεκε Λευκή Κορδέλα προβάλλεται ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα. Με βάση μια σειρά βίαιων πράξεων (ανεξήγητων από πρώτη άποψη) που συνέβηκαν το 1913 σ’ ένα μικρό χωριό της βόρειας Γερμανίας, ο Χάνεκε έφτιαξε μια ταινία γύρω από τη βία,

την παθητική αποδοχή της και την υποκρισία, την τιμωρία και την εκδίκηση, (περισσότερα…)