Αναιρέσεις 2012: Πολιτιστικό και πολιτικό πρόγραμμα
Φεστιβάλ Αναιρέσεις 2012
1,2 και 3 Ιούνη, Γεωπονική Σχολή
Είσοδος 5 ευρώ
Ειδικά για άνεργους και μαθητές εισιτήριο 10 ευρώ για τις τρεις μέρες του φεστιβάλ (τιμές προπώλησης)
Σημείο προπώλησης:
Πολιτική και Πολιτιστική Λέσχη Αναιρέσεις, Ιπποκράτους 175 (με Λασκάρεως), καθημερινά 14:00 – 19:00*
Για τον αγαπημένο σύντροφό μας Τάσο Κοζανιτά
Τον λόγο αυτής της συγκινησιακά φορτισμένης συνάντησης αποχαιρετισμού τον ξέρουμε όλοι πολύ καλά , είναι η απώλεια του συντρόφου μας Τάσου Κοζανιτά. Γεγονός που δεν περιγράφεται με λόγια, δεν μπορεί να χωρέσει απλά σε κάποιες λέξεις.
Πολλά είχαμε γράψει μαζί, αλλά στο πιο δύσκολο με άφησες μόνο μου, δεν είσαι εδώ να πεις μια γνώμη. Σύντροφε, φίλε και αδελφέ είναι βαριά δουλειά, δύσκολη και επώδυνη, ίσως όμως να πάρει λίγο απ’ το βάρος που νιώθω και να με ανακουφίσει.
Η απώλεια σου είναι τεράστια για την αντικαπιταλιστική Αριστερά και το ρεύμα της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης, τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων, τους κατοίκους της Νέας Σμύρνης και όχι μόνο, αλλά και για όλους όσους πορευτήκαμε μαζί και μοιραστήκαμε τους αγώνες και τις ελπίδες για έναν κόσμο απαλλαγμένο από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Κι αυτό έχει να κάνει με την επιλογή ζωής που έκανες, να μην διαλέξεις μία ουδέτερη και ήσυχη ζωή παρά να δοθείς άνευ όρων στο συλλογικό όνειρο, να είσαι ευτυχισμένος όταν και οι γύρω σου θα είναι ευτυχισμένοι, να αγωνίζεσαι χαμογελώντας αλλά και να χαμογελάς γιατί αγωνίζεσαι
Δήλωσες παρών με αυταπάρνηση σε κάθε μάχη, σ’ όλες τις προσπάθειες και τις αναζητήσεις της κομμουνιστικής Αριστεράς. Από μαθητής και τις καταλήψεις των σχολείων έως και τα φοιτητικά του χρόνια στο Πάντειο και την στράτευσή του στην ΕΑΑΚ και την νΚΑ. Από τους αγώνες των κατοίκων της Νέας Σμύρνης έως την δουλειά στους μαθητές και την έκδοση του περιοδικού των «Αναιρέσεων».
Ήταν πριν από περίπου δέκα χρόνια, αρχές του 2001 αν θυμάμαι καλά, όταν πρωτογνωριστήκαμε σε ένα αμφιθέατρο, σε κάποιο συντονιστικό της ΕΑΑΚ. Εγώ είχα ακούσει ήδη για εσένα απ’ τον ξάδερφο και σύντροφό μας, τον Γιώργο, ότι την «ψάχνατε» για την ΕΑΑΚ μαζί και με άλλους πριν μπείτε στο Πανεπιστήμιο, για την μετέπειτα δράση σου στο Πάντειο και αλλού. Σε θυμάμαι σαν τώρα, σ’ εκείνη την συνδιάσκεψη της οργάνωσης σπουδάζουσας του 2004, στα παλιά γραφεία του ΝΑΡ, όταν μια σειρά από νέους συντρόφους «περάσαμε» στο Συμβούλιο Σπουδάζουσας και εσύ αποχωρούσες απ’ την σπουδάζουσα να μου λες : «Σύντροφέ μου, μην αγχώνεστε. Μια χαρά θα τα καταφέρετε, εδώ τα βγάλαμε εμείς πέρα». Το θυμήθηκες ξανά όταν μέσα στην «λάβα» του εκπαιδευτικού κινήματος το ’06-’07, με τις δυνάμεις να πρωταγωνιστούν μου είπες : «Είδες που στα έλεγα. Κάτι καταφέρατε τελικά»
Σε όλα τα παραπάνω, όπου κι αν βρέθηκες, δεν υπήρξες ποτέ «φωνακλάς». Δεν ξεχώριζες για τον μακρόσυρτο λόγο σου και τις μεγάλες κουβέντες. Είχες αλλεργία στις μεγαλοστομίες και τον διανοουμενίστικο λόγο που πίσω του κρύβονται μικρές συνειδήσεις. Προτίμησες τις λιγοστές, κοφτές κουβέντες που έδιναν στον άλλον να καταλάβει τι θέλουμε και πως το θέλουμε μέσα σε λίγα λεπτά. Κι αυτό το ευθύ βλέμμα σου, απ’ τα σοβαρά και κάπως μελαγχολικά σου μάτια ίσα στα μάτια του άλλου. Κι αυτές τις μεγάλες, γεμάτες ένταση όμως σιωπές του ανθρώπου που ήξερε να ακούει και να επεξεργάζεται. Σπάνιο πράγμα στις μέρες μας. Ξεχώρισες για αυτό το αστείρευτο ενδιαφέρον και το πρωτογενές πάθος σου για την πολιτική πάλη και τους συντρόφους του, την απόλυτη ανιδιοτέλεια και την περισσή συντροφικότητά σου. Πώς να ξεχάσει κανείς, όταν ήσουν ήδη βαριά άρρωστος, το ενδιαφέρον σου για το πως πάει το φεστιβάλ, το άγχος σου ότι δεν πήρες εισιτήρια να συνεισφέρεις στην προπώληση, το χαμόγελό σου όταν έμαθες πως ανεβήκαμε στο Πάντειο στις φοιτητικές εκλογές ή όταν έπιασες στα χέρια σου το τελευταίο τεύχος των Αναιρέσεων για το οποίο είχες ρίξει πολύμηνη δουλειά.
Σεμνός, χωρίς εμμονές και εγωισμούς, διαρκώς κριτικός και απαιτητικός. Παράδειγμα αξιοπρέπειας και σθένους με τη στάση ζωής που κράτησε ως το τέλος. Σθένος και αξιοπρέπεια που μόνο αυτοί που έχουν συνειδητοποιήσει βαθιά τις δυνατότητες της ανθρώπινης ύπαρξης μπορούν να έχουν. Προτίμησες την προσφορά, την εμπιστοσύνη και την αλληλεγγύη, την προθυμία να προσφέρεις ακόμη και τον εαυτό του και να θυσιάζεσαι για όλους μας. Ήσουν καυστικός και ειρωνικός, βαθιά χιουμοριστικός, εκεί που χρειαζόταν, πολλές φορές και με τον ίδιο σου τον εαυτό. Όταν πήρες τα αποτελέσματα των πρώτων ανησυχητικών εξετάσεων με πήρες τηλέφωνο και μου είπες : «Φίλε, θυμάσαι για τις εξετάσεις που λέγαμε? Κάποιοι δείκτες στο συκώτι έχουν σπάσει όλα τα κοντέρ». Κι όταν κάποιες μέρες αργότερα πρωτομπήκες στο Αττικό, σου λέγαμε ότι θα πάρουμε πολιτική απόφαση πως δεν έχεις τίποτα και εσύ μας απαντούσες «Μπα, μόνο με ξύλο καταλαβαίνει αυτό. Δεν το δέρνουμε καλύτερα?» Ήταν τέτοιο το μεγαλείο σου και τα ψυχικά σου αποθέματα που έμοιαζες εσύ να δίνεις κουράγιο σ’ εμάς και να χαμογελάς ως την τελευταία στιγμή.
Σαφώς και δεν ήσουν μονοδιάστατος άνθρωπος, παρά την αφοσίωση σου στην ταξική πάλη . Ένιωθες ικανοποιημένος όμως με λίγα και απλά πράγματα. Έναν καφέ στην αγαπημένη σου πλατεία, το πάθος σου για ένα Κυριακάτικο γήπεδο στον πολυαγαπημένο σου ιστορικό, ένα βιβλίο αστυνομικής λογοτεχνίας ή οτιδήποτε, το Στελλάκι σου, την οικογένεια σου, τους αγαπημένους σου ανθρώπους και τους συντρόφους σου για ατελείωτες ώρες συζητήσεις επί των πάντων.
Τα παραπάνω δεν τα κράτησες ποτέ για τον εαυτό σου. Τα μοιράστηκες απλόχερα με τους γύρω σου καθώς ήξερες πολύ καλά πως είναι άνευ νοήματος τα συναισθήματα και οι επιθυμίες που δεν τις νιώθει κανείς δίπλα σου. Είναι άνευ ουσίας οι πολιτικές αρχές που δεν δοκιμάζονται στην πράξη παρά μένουν σχέδια επί χάρτου ή σε κλειστά γραφεία. Και είναι τραγική ειρωνεία, ρε Τασούλη, τώρα που οι δρόμοι και οι πλατείες ξαναγεμίζουν, τώρα που η ιστορία μοιάζει να γράφεται ξανά από την ανατρεπτική κίνηση του κόσμου, ένας μαχητής σαν εσένα να λείπει απ’ όλα αυτά
Σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες, ακριβέ μας σύντροφε, θα μας μείνει αξέχαστη η αξιοπρέπεια με την οποία πορεύτηκες σε όλη την ζωή σου. Θα μας συντροφεύει πάντοτε η ανιδιοτελής σου στράτευση στην πάλη για να απελευθερωθεί η ανθρωπότητα απ’ τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Θα μας μείνει η ατέλειωτη ώθησή σου να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας αλλά και η σεμνότητα με την οποία δρούσες. Θα μας μείνουν τα γραπτά σου απ’ την εύστοχη και καυστική σου πένα. Η πιο πολύτιμη, όμως, κληρονομιά που μας αφήνεις είναι ότι έκανες τη ζωή σου καθρέφτη των ιδανικών για τα οποία αγωνίστηκες.
Στο φετινό Φεστιβάλ, δεν σε βρήκα μπαίνοντας δεξιά στο περίπτερο των Αναιρέσεων να φοράς εκείνο το μαύρο μπλουζάκι με το σήμα της ΚGB. Δεν σε βρήκα ούτε πιο κάτω στο βιβλιοπωλείο μαζί με το Στελλάκι σου. Δεν ήσουν πια ένας απ’ τους χιλιάδες, αλλά ήσουν σ’ όλα τα βλέμματα και τα χαμογέλα των ανθρώπων που μοιράστηκαν μαζί σου μοναδικές και αληθινές στιγμές. Γιατί μέχρι εκείνη την μαύρη Τετάρτη πριν από 18 μέρες, ήσουν δίπλα μας. Από τότε, είσαι μέσα μας. Κι αν ο άνθρωπος είναι ότι αγαπάει θα συνεχίσεις να ζεις σ’ αυτά που αγάπησες : στην οικογένεια σου, στη συντρόφισσα την Στέλλα, στις καλύτερες προσπάθειες όλων μας.
Θα διαφωνήσω με τον τίτλο του βιβλίου ενός απ’ τους αγαπημένους σου συγγραφείς που έκανες και εμάς να τον αγαπήσουμε. «Κι ότι λείπει, λείπει» λέει ο Τάιμπο. Τάσο δεν θα απουσιάζεις ποτέ. Κι αν άφησες μια θέση απ’ τις σφοδρές μάχες που κυοφορεί η συγκλονιστική εποχή που ζούμε, γέμισες μια θέση στην καρδιά μας. Είμαστε σίγουροι πως στους αγωνιστές του μέλλοντος θα βλέπουμε κάτι απ’ την αυταπάρνηση και την σεμνότητά σου, την ανιδιοτέλεια και το πάθος σου. Είμαστε σίγουροι πως οι καλύτερες μέρες που ακόμη δεν ζήσαμε θα είναι γεμάτες από την αξιοπρέπεια που δίδαξες με την ζωή σου σε όλους μας
Για όλα αυτά σε αγαπήσαμε και τα σημάδια σου στις καρδιές μας θα μείνουν ανεξίτηλα. Αυτά είναι που στηρίζουν αυτές τις δύσκολες ώρες την οικογένειά σου, τη συντρόφισσα τη Στέλλα, τους φίλους σου, τους συντρόφους σου που νιώθουν απέραντη τιμή και περηφάνια που βρέθηκες στις γραμμές μας, σε γνώρισαν και πάλεψαν μαζί σου. Έφυγες νέος, όμορφος, αξιοπρεπής και περήφανος, πραγματικός λεβέντης. Έφυγες παλικάρι, νεότατος σαν τον κομμουνισμό που είναι «η διαρκής νιότη του κόσμου». Αυτή σου την εικόνα κρατάμε όλοι οι σύντροφοί σου από το ΝΑΡ και τη νΚΑ, σε χαιρετάμε περήφανα με το κεφάλι ψηλά, σ’ ευχαριστούμε και δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε ό,τι αφήσαμε στη μέση.
—————————————————————————————————————————————————————-
‘Εγραψε και εκφώνησε, στην πολιτική εκδήλωση μνήμης που πραγματοποιήθηκε προς τιμή του συντρόφου μας Τάσου Κοζανιτά το Σάββατο 18 Ιούνη στην Γαλαξίας της Νέας Σμύρνης, ο Γιάννης Μπαλάσης.
Πολιτική Εκδήλωση μνήμης για τον σύντροφο Τάσο Κοζανιτά
Πολιτική Εκδήλωση μνήμης για τον αδικοχαμένο σύντροφο Τάσο Κοζανιτά θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 18 Ιούνη, στις 6.00 μ.μ. στον δημοτικό πολυχώρο “Γαλαξίας” στην κεντρική πλατεία της Νέας Σμύρνης.
Αντίο σύντροφε Τάσο…
Σήμερα, νωρίς το πρωί, έχασε τη μάχη με την επάρατη νόσο ο αγαπημένος μας σύντροφος Τάσος Κοζανιτάς. Σε ηλικία μόλις 30 ετών ο Τάσος, που ήταν μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση και υπεύθυνος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού των Αναιρέσεων, άφησε την τελευταία του πνοή στο Αττικό νοσοκομείο.Σύντομο Βιογραφικό σημείωμα:
Ο Τάσος Κοζανιτάς γεννήθηκε στις 7 Ιούλη 1980 στην Αθήνα. Τελείωσε το 1ο Γυμνάσιο και το 4ο Λύκειο Αλίμου, από όπου διατήρησε στενούς φίλους μέχρι το τέλος. Αγάπησε την αριστερά από τα μαθητικά του χρόνια και γνώριζε την ΕΑΑΚ πριν ακόμα περάσει στο πανεπιστήμιο.Τον Οκτώβρη του 1999 εντάχθηκε στην Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση και συγκεκριμένα στην «ΑNΑΣΑ Παντείου», πρωτοετής τότε στο τμήμα «Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας» από το οποίο και αποφοίτησε το 2008. Το Γενάρη του 2000, λίγες μέρες πριν την 4η Συνδιάσκεψη του ΝΑΡ, έγινε μέλος της οργάνωσης σπουδάζουσας Αθήνας της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση.
“Κρίση και Επαναστατική Αριστερά”, Ομιλία Άγγελος Χάγιος
Η ομιλία του Πέτρου Παπακωνσταντίνου (Δημοσιογράφος, Π.Ε ΝΑΡ), στην εκδήλωση των ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΝ 2010 στην Αθήνα με θέμα “Οι Διαστάσεις της Καπιταλιστικής Κρίσης. Το Στοίχημα της Επαναστατικής Αριστεράς” στις 5 Ιούνη
Αυτό που φοβάται σήμερα το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και αστικού συνασπισμού εξουσίας, ΕΕ και ΔΝΤ, είναι ότι άρχισε να βγαίνει μαζικά στο προσκήνιο η άλλη Ελλάδα των εκατομμυρίων Ελλήνων και μεταναστών εργαζομένων, ανέργων, νέων. Ένα κίνημα που δημιουργεί μια κρίσιμη ρωγμή στην ιδεολογική τρομοκρατία, στην επιχείρηση ενσωμάτωσης και στην κυριαρχία των αστικών κομμάτων. Το νέο, το δυναμικό στοιχείο είναι ότι διαμορφώνεται μια νέα ελπίδα, μια νέα δυνατότητα, να αλλάξουν οι αρνητικοί συσχετισμοί και να ανατραπεί η αντεργατική επίθεση. Μια νέα εποχή μαζικών πολιτικών αγώνων, αντικαπιταλιστικών εκρήξεων και εξεγερτικών γεγονότων για την ανατροπή της αστικής στρατηγικής και κλονισμού της κυριαρχίας της. (περισσότερα…)
“Κρίση και Επαναστατική Αριστερά”, Ομιλία Πέτρος Παπακωνσταντίνου
Η ομιλία του Πέτρου Παπακωνσταντίνου (Δημοσιογράφος, Π.Ε ΝΑΡ), στην εκδήλωση των ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΝ 2010 στην Αθήνα με θέμα “Οι Διαστάσεις της Καπιταλιστικής Κρίσης. Το Στοίχημα της Επαναστατικής Αριστεράς” στις 5 Ιούνη
Έχουμε μπροστά μας μια κρίση ιστορικών διαστάσεων και όχι μια συνηθισμένη κυκλική κρίση του συστήματος. Ξεκίνησε σαν κρίση στην αγορά ακινήτων στην Αμερική, μετασχηματίστηκε σε διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση (περισσότερα…)
“Κρίση και Επαναστατική Αριστερά”, Ομιλία Yvan Lemaître
Η ομιλία του Yvan Lemaître (Στέλεχος NPA, Γαλλία), στην εκδήλωση των ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΝ 2010 στην Αθήνα με θέμα “Οι Διαστάσεις της Καπιταλιστικής Κρίσης. Το Στοίχημα της Επαναστατικής Αριστεράς” στις 5 Ιούνη
Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ και είναι σημαντικό να μοιραζόμαστε τις ιδέες, τις ελπίδες και τους αγωνες μας. Είμαστε διεθνιστές, ο αγώνας σας είναι και δικός μας, η κρίση δεν είναι Ελληνική αλλά Ευρωπαϊκή και διεθνής και ανοίγει την τρίτη φάση της κρίσης που ξεκίνησε το 2008. (περισσότερα…)
“Κρίση και Επαναστατική Αριστερά”, Ομιλία Δημήτρη Καζάκη
Η ομιλία του Δημήτρη Καζάκη (Οικονομολόγος), στην εκδήλωση των ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΝ 2010 στην Αθήνα με θέμα “Οι Διαστάσεις της Καπιταλιστικής Κρίσης. Το Στοίχημα της Επαναστατικής Αριστεράς” στις 5 Ιούνη
“Κρίση και Επαναστατική Αριστερά”, Ομιλία Πάνου Γκαργκάνα
Η ομιλία του Πάνου Γκαργκάνα (Στέλεχος ΣΕΚ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ), στην εκδήλωση των ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΝ 2010 στην Αθήνα με θέμα “Οι Διαστάσεις της Καπιταλιστικής Κρίσης. Το Στοίχημα της Επαναστατικής Αριστεράς” στις 5 Ιούνη
Δε νομίζω πως υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να δέχεται κάποιος μια πρόσκληση να μιλήσει σε μια εκδήλωση που τη διοργανώνουνε οι νεολαίοι που παλεύουνε για την κομμουνιστιή απλευθέρωση, με την έννοια της κοινής αναζήτησης της προοπτικής ώστε να βγούμε από αυτή την εφιαλτική εικόνα της κρίσης του καπιταλισμού. Θα ήθελα να σταθώ σε τρία βασικά σημεία. (περισσότερα…)
Κερδίζει ο πολιτισμός της επαναστατικής αναζήτησης
δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ τη Κυριακή 13/6
Το πιο επιτυχημένο φεστιβάλ Αναιρέσεων σε αυτή τη διαδρομή 13 χρόνων διεξήχθη την περασμένη εβδομάδα στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο. Περισσότεροι από 10.000 νέολαίοι και αγωνιστές του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος, της αντικαπιταλιστικής αναζήτησης παρακολούθησαν τις εκδηλώσεις, το καλλιτεχνικό μέρος, ξεναγήθηκαν στα περίπτερα και συμμετείχαν ενεργά στις δράσεις. Σε μια περίοδο εκρηκτικών πολιτικών δυνατοτήτων και εμβάθυνσης των ερωτημάτων της θιγόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, έχει σημασία πως η μεγαλύτερη συνάντηση της αντικαπιταλιστικής νεολαίας κέρδισε το στοίχημα της μαζικότητας. Η επικοινωνία βέβαια μεγάλου κομματιού νεολαίας με τις αντικαπιταλιστικές θέσεις δεν είναι νέα, οικοδομήθηκε στα χρόνια της φοιτητικής έκρηξης ενάντια στην αναθεώρηση του συντάγματος, στις μάχες του Δεκέμβρη, στις εργατικές κινητοποιήσεις και απεργίες. Και αυτή η επικοινωνία θα έχει συνέχεια, στους αγώνες που βρίσκονται μπροστά μας, στα ραντεβού του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος.
Παράλληλα άλλη ποιότητα διαφαίνεται και από τη συλλογική, μαζική πολιτική προετοιμασία του φεστιβάλ. Μια νέα ποιότητα στις αναζητήσεις και των ίδιων των δυνάμεων της επαναστατικής αριστεράς, του ΝΑΡ και της ν.Κ.Α. μπροστά στα ερωτήματα και τις απαιτήσεις της πάλης. Η οικοδόμηση του πόλου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, μιας ισχυρής αντικαπιταλιστικής πτέρυγας στο εργατικό κίνημα και ενός μαζικού εργατικού μετώπου- αντιπολίτευσης στα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ αναβαθμίζει και διαπερνά τη θεματολογία και το περιεχόμενο των εδκηλώσεων, των κειμένων, των περιπτέρων. (περισσότερα…)
Ολοκληρώθηκαν οι ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ Αθήνας
Ολοκληρώθηκαν την Κυριακή 6 Ιούνη οι τριήμερες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ στην Αθήνα. Ένα φεστιβάλ που ήταν το μαζικότερο στην 13-χρονη πορεία των Αναιρέσεων και είχε πολλά νέα και ποιοτικά στοιχεία, που χρειάζεται να αναπτυχθούν στη νέα φάση.
Η 3η μέρα των Αναιρέσεων 2010 ξεκίνησε με την συζήτηση για τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό και το πολιτικό σύστημα. Πρώτη παρέμβαση από την Κατερίνα Κιτίδη, δημοσιογράφο, μέλος της αποστολής στο “στόλο της ελευθερίας” στα καράβια για τη Γάζα, η οποία έκανε μια αναλυτική και πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση των όσων διαδραματίστηκαν στην αποστολή, συνδέοντάς τα με το θέμα της συζήτησης και την πολιτική του κράτους-πειρατή του Ισραήλ. Στη συνέχεια μίλησαν η δικηγόρος Α. Λεγάκη, ο πανεπιστημιακός Π. Σωτήρης, ο Κώστας Γούσης από το Κ.Σ. της νΚΑ και σύντροφος από τη νεολαία του κόμματος Εργασίας της Τουρκίας (EMEP) οι οποίοι αναφέρθηκαν στο θέμα με προσεγγίσεις για διάφορες πλευρές του σύγχρονου πολιτικού συστήματος και ολοκληρωτισμού. (περισσότερα…)
Οι ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ στο διαδίκτυο…
Οι ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ 2010, σε blog, sites, forum όπως τις βρήκαμε μετά από μια σύντομη αναζήτηση.
Ανακοίνωση για τις ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ 2010
Εργαζόμενοι και νεολαία,
ΜΑΘΑΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ.
Η πολιτική και οικονομική χούντα της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μαζί με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. θα μας βρει μπροστά της. Όπως στις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις των εκατοντάδων χιλιάδων αγωνιζόμενων του τελευταίου διαστήματος. Όπως στην εξέγερση του Δεκέμβρη που όλα τα πληττόμενα κομμάτια της νεολαίας βρέθηκαν για πρώτη φόρα μαζί στην πάλη. Ή όπως πριν μερικά χρόνια οι σπουδάζουσα νεολαία συγκλόνιζε την Ελλάδα ανοίγοντας το δρόμο για μια νέα άνοιξη των κοινωνικών αγώνων.
ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΔΙΣΟΥΜΕ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ ανοίγει ο δρόμος της συνολικής ανατροπής της βάρβαρης πολιτικής των κυβερνήσεων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλων των εκφραστών των επιχειρήσεων και της αστικής τάξης. Γιατί ο κόσμος τους, που κλονίζεται από την κρίση τους, βυθίζει όλους εμάς στη σύγχρονη εξαθλίωση. Αλλά επίσης γιατί οι μέσα από τους ανυποχώρητους αγώνες μας, δείξαμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε αυτό τον κόσμο, ότι όταν η κοινωνία οργανώνεται και αντιδρά τότε κανένας κυρίαρχος δεν είναι ανίκητος. Όμως ο δρόμος μας είναι μακρύς. (περισσότερα…)
Θεατρική Παράσταση: “Νέα Τάξη Πραγμάτων”
Η πολιτιστική λέσχη Αναιρέσεις και η εφημερίδα Πριν καλούν στην παράσταση «Νέα Τάξη Πραγμάτων», μια ιδέα του Πάρι Ερωτοκρίτου πάνω σε τρία μονόπρακτα του Χάρολντ Πίντερ. Σας περιμένουμε την Κυριακή 9 Μαΐου στις 7 μ.μ. στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206). Ενα πολιτιστικό γεγονός – απάντηση στις μέρες χούντας που περνάμε. Είσοδος – ειδική τιμή 15 ευρώ.
Το έργο «Η Νέα Τάξη Πραγμάτων», αποτελείται από τη συρραφή τριών μονόπρακτων του Χάρολντ Πίντερ: «Νέα Παγκόσμια Τάξη Πραγμάτων» «Ένα ακόμα και φύγαμε», «Συνέντευξη Τύπου», σε μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ και σκηνοθεσία του Πάρι Ερωτοκρίτου. Και τα τρία έργα χαρακτηρίζονται για την κριτική τους διάσταση απέναντι στην κρατική βία, πνευματική και σωματική, που ασκείται από τα φαινομενικά «δημοκρατικά», ολοκληρωτικά/αυταρχικά καθεστώτα. (περισσότερα…)
Διήμερο για τα 90 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση
Το διήμερο του Νέου Αριστερού Ρεύματος για την επέτειο των 90 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Μιλούν οι Βακαλιός, Δημητούλης, Χρύσης, Λιοδάκης, Μπιτσάκης κ.α. Εδώ έχουμε ανεβάσει το οπτικοακουστικό υλικό της εκδήλωσης. Θα ακολουθήσουν και οι εισηγήσεις.
Τα κινήματα του 1968 και η νεολαιίστικη κουλτούρα
Εισήγηση του Μιχάλη Παπαμακάριου στο Διήμερο του ΝΑΡ για τα 40 χρόνια από τον Μάη 68 (Αθήνα, Μάης 2008) «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ», ήταν ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς ορισμούς που δόθηκαν στο ΜΑΗ. Είναι γεγονός ότι οι αλλαγές, τα ζητήματα και οι εξελίξεις που υπήρξαν στο χώρο της κουλτούρας και των τεχνών στην ταραχώδη δεκαετία του 60 συνιστούν ένα τεράστιο γεγονός στη ιστορία του προηγούμενου αιώνα. Όπως έχει λεχθεί, ο Μάης του 68, συμπυκνώνει με ανεπανάληπτο τρόπο τις διεργασίες σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Συμβολίζει την παρέμβαση εκατομμυρίων ανθρώπων, κυρίως νέων στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ, την Λατινική Αμερική και την Ιαπωνία για μια ολόκληρη δεκαετία. (περισσότερα…)
Τέχνη και Οκτωβριανή Επανάσταση
“Η τέχνη στην υπηρεσία της Επανάστασης και η Επανάσταση στην υπηρεσία της τέχνης”. Εισήγηση του Βασίλη Τσιράκη στο Διήμερο του ΝΑΡ Θεσσαλονίκης για τα 90 χρόνια Οκτωβριανή Επανάσταση
Στο μεταίχμιο του 20ου αιώνα ο ρομαντισμός της εξιδανίκευσης και των ηρωικών μορφών είχε ήδη δώσει τη θέση του στον ιμπρεσιονισμό της απεικόνισης στιγμών της καθημερινής ζωής, τον κριτικό ρεαλισμό της αληθοφάνειας, τον νατουραλισμό της «φέτας ζωής» και τέλος τον κυβισμό του κατατεμαχισμού της μορφής και της ταυτόχρονης θέασης του αντικειμένου από διαφορετικές οπτικές γωνίες. (περισσότερα…)
Συζητώντας για τον εμφύλιο
Οι εισηγήσεις από την εκδήλωση της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση με θέμα “Συζητώντας για τον εμφύλιο 60 χρόνια μετά”, που πραγματοποιήθηκε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στις 19 Δεκέμβρη. Μιλούν με σειρά οι Βερβενιώτη, Κουσουρής, Ελληνιάδης και Μπιτσάκης.
60 χρόνια από τον εμφύλιο
Πετυχημένες εκδηλώσεις του ΝΑΡ και της νΚΑ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
Μαζικές και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ήταν οι δύο εκδηλώσεις του ΝΑΡ και της νΚΑ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με θέμα τον εμφύλιο. Στην Αθήνα, η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση διοργάνωσε συζήτηση με θέμα “Συζητώντας για τον εμφύλιο 60 χρόνια μετά” το Σάββατο 19 Δεκέμβρη, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Στο γεμάτο αμφιθέατρο Καράγιωργα, αγωνιστές όλων των ηλικιών άκουσαν με ενδιαφέρον τις εισηγήσεις της ιστορικού Τασούλας Βερβενιώτη, του δημοσιογράφου Στέλιου Ελληνιάδη, του ιστορικού Δημήτρη Κουσουρή και του Ευτύχη Μπιτσάκη, ομότιμου καθηγητή φιλοσοφίας. Εισηγήσεις με μεγάλο ενδιαφέρον που αναφέρθηκαν θεματικά σε πολύ σημαντικές πλευρές της συζήτησης για το ΔΣΕ, τον εμφύλιο, την ιστορία, τις κοινωνικές συνθήκες αλλά και τον πολιτισμό. Ακολούθησε κύκλος ερωτήσεων αλλά και τοποθετήσεων από τους παραβρισκόμενους, μια συζήτηση με έντονο προβληματισμό και γόνιμη αναζήτηση. (περισσότερα…)
Οι αστοί τρομάξανε…
Διεθνής ο αντίκτυπος του ελληνικού Δεκέμβρη, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι αστικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη (και όχι μόνο) είδαν στις εικόνες από τη φλεγόμενη Αθήνα την απειλή για το σύστημα, ειδικά στην εποχή της κρίσης. Εάν η καταστολή των ΜΑΤ αποδεικνυόταν ανεπαρκής, υπήρχαν σχέδια για κινητοποίηση και του στρατού!
του Άρη Χατζηστεφάνου
Ηαστική τάξη, μας μισεί και μας φοβάται. Νομίζω ότι πάμε καλά» έλεγε πέρυσι ένας ομιλητής στη συνέλευση του συντονιστικού καταλήψεων της Νομικής. Και είχε απόλυτο δίκιο. Όχι μόνο για την ελληνική αστική τάξη (την καταγόμενη από «τους μαυραγορίτες της κατοχής, τους ωφελημένους από τον Εμφύλιο και τους εκλεκτούς της χούντας», όπως σημείωνε τότε ο Ευτύχης Μπιτσάκης) αλλά και για την πιο σοβαρή και συγκροτημένη αστική τάξη της Ευρώπης. «Δεν βλέπετε τι γίνεται στην Ελλάδα;» αναφωνούσε ο Νικολά Σαρκοζί, αποσύροντας άρον άρον αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις για το φορολογικό, αλλά και το εκπαιδευτικό σύστημα της Γαλλίας. Φίλοι και συνεργάτες του γάλλου προέδρου έφταναν στο σημείο να συγκρίνουν τον ελληνικό Δεκέμβρη με το γαλλικό Μάη του ’68, «όταν τα μπουκάλια των μολότοφ γέμιζαν με εξαιρετικά εύφλεκτη αγωνία». Από την πλευρά του ο διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προειδοποιούσε ότι η φλόγα της Ελλάδας απειλεί να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη, εάν δεν μειωθεί άμεσα η οικονομική ανισότητα μεταξύ πλουσίων και φτωχών. (περισσότερα…)
Η δυναμική του Δεκέμβρη ξεπερνά αυτή του Μάη
του Κοστάντσο Πρέβε
Η σημερινή νέα γενιά είναι η πρώτη γενιά ιστορικά, που όχι μόνο βρίσκεται μπροστά στη διαδεδομένη και μαζική εμπειρία των αποκαλούμενων «μειούμενων προσδοκιών», αλλά και μπροστά στη γενική ανασφάλεια για τη ζωή και το μέλλον – που προκλήθηκε από την πρόσφατη νίκη του απόλυτου χρηματιστικού καπιταλισμού ενάντια σε όλους αδιακρίτως τους αντιπάλους του τον 20ο αιώνα. Σήμερα ο καπιταλισμός αχαλίνωτος επιχειρεί ένα τερατώδες πείραμα μαζικής ανθρωπολογικής χειραγώγησης. Γίνεται πράγματι προσπάθεια να παραχθεί τεχνητά μία ολόκληρη γενιά, η οποία δεν θα έχει πλέον δικαίωμα σε σταθερή και σίγουρη εργασία, ούτε σε μία εργασία η οποία εκμεταλλεύεται «φυσιολογικά» σύμφωνα με τον παλιό αστικο – καπιταλιστικό τρόπο. Η ελαστική και επισφαλής εργασία, πράγματι, δεν είναι παρά η εξωτερική μορφή ενός βαθύτερου πειράματος συνολικής κοινωνικής μηχανικής, η παραγωγή του επισφαλούς ατόμου, περιβαλλόμενου από επισφαλή τέχνη, επισφαλή φιλοσοφία, από μία γενικώς επισφαλή κουλτούρα. Από τη στιγμή που είναι οι νέοι οι προνομιούχοι αποδέκτες αυτού του αποκρουστικού πειράματος ανθρωπολογικής μηχανικής, είναι φυσικό οι ίδιοι να καταστούν εν δυνάμει ένα ενιαίο κοινωνικό και πολιτικό υποκείμενο συλλογικής δράσης. (περισσότερα…)
Ο Δεκέμβρης δίχασε και ένωσε
του Παναγίωτη Φραντζή
Η διαπάλη των πολιτισμών. Όταν η τέχνη συνδέθηκε με την εξέγερση
Οι κοινωνικές συγκρούσεις δεν ενεργοποιούν μόνο ένα ρήγμα επαναστατικών δυνατοτήτων. Πρώτα απ’ όλα διχάζουν βαθιά απ’ τη μια στιγμή στην άλλη το κοινωνικό σώμα. Κατεβάζουν την πολιτική από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων στο πεζοδρόμιο. Κλείνουν την απόσταση θεωρίας και πράξης, και τείνουν να άρουν την αντίθεση πρωτοπορίας – μαζών, ανεβάζοντας τη συνειδητότητα του λαού που μετέχει στην πολιτική με τον πιο άμεσο τρόπο. Κι ακόμα, αυξάνουν τη θερμοκρασία στους χώρους της πολιτιστικής παραγωγής. Αποσπούν τη λαϊκή δημιουργικότητα και φαντασία από το πατρονάρισμα των ιεραρχικών και εμπορικών δομών. Και τότε βλέπουμε γυμνά τα δύο στρατόπεδα, τους δύο πολιτισμούς. Και επειδή συμβαίνουν όλα αυτά και καταφέρνουν να ξυπνούν συλλογικές δυνάμεις και διαθέσεις συχνά φαίνεται ότι η επανάσταση έχει κιόλας γίνει. Ότι δεν υπάρχει επιστροφή στην κανονικότητα. Στην πραγματικότητα αυτός ο υπερσυμπυκνωμένος χρόνος και χώρος της ανατρεπτικής ευφορίας εξαντλείται γρήγορα αν δεν μετασχηματίζεται σε συγκεκριμένο υλικό περιεχόμενο και προοπτική. (περισσότερα…)
ΣΧΟΛΙΑΣΑΝ